Bij de de intro van de blazers herkennen de soul-liefhebbers het nummer al: Sweet Soul Music van Arthur Conley. In 1967 was Conley door dit nummer opeens een soul-ster van formaat. Halverwege de jaren 70 was hij verdwenen uit de soulscene. Lees hier zijn verhaal. Dit als achtergrond bij het optreden van Soulmania op 11 december!
SWEET SOUL MUSIC
In november 2003 overleed in Ruurlo op 57-jarige leeftijd de zanger Lee Roberts. Hij werd begraven in Vorden. De soul-kenners brandden die dag een kaarsje want een groot soul-zanger was heengegaan.
Maar wat heeft Lee Roberts met deze grote soul-hit uit 1967 te maken? Dan moeten we terug naar 1947, in Georgia, het jaar waarin Arthur Conley werd geboren.
Al op vroege leeftijd bij het zingen in de kerk bleek deze jongeman over een fantastische stem te beschikken.
“His singing was legendary”.
Gedreven door zijn passie voor muziek startte hij eind jaren 50 zijn eigen groep, Arthur & The Corvettes. Hun singles (I Believe bijvoorbeeld) werden goed ontvangen, maar Arthur besloot naar Baltimore te verhuizen om dichter bij zijn vader te zijn en een solocarrière te proberen. Hij kreeg het aanbod van een lokale groep Harold Holt om de vocale te verzorgen voor het nummer I’m a Stranger.
Otis in town
De manager van Holt hoorde dat Otis Redding in de stad zou zijn en deed zijn uiterste best om Redding het singletje te laten horen. Helaas voor Harold Holt vond Otis de productie van het plaatje uitermate slordig, maar was wel meteen onder de indruk van de stem van Arthur Conley. Redding liep al een tijdje rond met het plan om een eigen platenmaatschappij – Jotis Records – te beginnen en besloot dat Conley de eerste artiest op zijn label zou worden.
Het was het begin van een muzikale vriendschap. De jonge Conley was de perfecte protégé voor Redding. Ze kwamen allebei uit Georgia en de stem van Conley was een sublieme mix van het geluid van Redding en Sam Cooke. Een van de eerste songs die Conley samen met Redding opnam was ‘Where You Lead Me, I Will Follow’. Precies zoals de carrière van Conley zich ontwikkelde.
Het eigen label van Otis Redding hield in 1966 weer op te bestaan, maar Otis wist Conley onder de brengen bij het grote Atlantic Records. Dat betekende een grote uitdaging voor beide mannen om met iets goeds te komen. Begin 1967 stonden de mannen samen in de FAME-studio In Muscle Shoals, Alabama. De songwriting-sessies bleken niet zozeer originele nummers op te leveren, in plaats daarvan pakte Otis en Arthur nummers die ze allebei geweldig vonden en gaven daar hun eigen draai aan.
Yeah Man
Als een hommage aan Sam Cooke, die drie jaar daarvoor was doodgeschoten, nam het duo het Cooke’s nummer ‘Yeah Man’ en veranderde de tekst.
Waar de tekst van Cooke verschillende dansstijlen noemde, werd de versie van Conley een ode aan de grootste soul-zangers van dat moment, inclusief Redding zelf.
‘Sweet Soul Music’ werd een gigantische hit, reikte tot nummer 2 in de US Charts en de top 10 in Europa. Dit succes en de productieve vriendschap met Otis Redding gooide de poorten naar groot succes open voor Conley. Hij mocht mee op de Stax/Volt tour met grootheden als Sam and Dave en Booker T and the MG’s. En toen sloeg het noodlot toe. Niet alleen voor Conley, maar voor alle liefhebbers van de soul.
The Crash Of Soul
Otis Redding had zijn eigen vliegtuig, een Beechcraft H18, waarmee hij en zijn bandleden van optreden naar optreden vlogen. Na een optreden in TV-show in Cleveland zouden ze doorvliegen naar Madison, Wisconsin, waar ze een volgende gig zouden hebben. Het weer was slecht, zware regen en mist, en ondanks waarschuwingen vertrokken ze toch voor een reis van 800 kilometer. Vlak voor de landing, zo’n 5 kilometer van het vliegveld crashte het vliegtuig in Lake Montana. Otis Redding, vier Bar-Kays bandleden en de piloot kwamen om. Alleen trompettist Ben Cauley jr. overleefde de crash.
‘That’s when the bottom fell out’, zei Conley later in een interview. Hij was zijn grote vriend en mentor kwijt. Hij werd door de platenmaatschappij vervolgens aan vele producers gekoppeld en er kwamen tussen 1967 en 1970 wat singles uit. ‘Funky Street’ bereikte nog de nummer 5 positie in de R&B Charts.
Maar Conley was eenzaam en diepbedroefd door het verlies van zijn vriend. Het werkte niet met de andere producers en daarbij kwam ook nog dat zijn homoseksuele geaardheid hem onzeker en voorzichtig maakte. In Amerika betekende dat zeker einde carrière.
Dutch Water
Conley nam een rigoureus besluit en verhuisde naar Europa, weg van het stardom. Eerst naar London (vond hij het leven te duur) en daarna naar Amsterdam, waar hij zijn naam veranderde in Lee Roberts. Vlak voor zijn dood had Otis Redding geregeld dat zijn vriend de royalties zou krijgen van alle nummers die hij had uitgebracht. Een laatste geschenk waardoor Conley een nieuw leven kon beginnen.
“If you want to rest in the world and find out your next destiny, you come to Amsterdam. You drink the Dutch water and you become free of mind”.
In Nederland had Conley/Roberts met zijn band Lee Roberts and the Sweaters een aantal grote optredens in Paradiso, de Melkweg en het Concertgebouw. In 1980 verhuisde hij naar Ruurlo en leefde daar een rustig leven. Hij had een kleine muziekmaatschappij – Art-Con Productions – waarmee hij kleine lokale acts ondersteunde.
In 2003 overleed Arthur Conley aan kanker. Niemand kon echt in de voetsporen treden van Otis Redding. Als de wereld in die tijd meer open had gestaan voor de acceptatie van homoseksuelen, wellicht had Conley dan de erfgenaam van Otis kunnen zijn. Elke keer als Sweet Soul Music wordt gespeeld, laat het dan een hommage zijn aan de soul-legende die Conley had kunnen worden.
Do You Like Good Music
That Sweet soul Music
Just As Long It’s Swinging
O Yeah, Oh Yeah
{….}
I Gotta Get The Feeling
Help Me Get The Feeling
I Want To Get The Feeling
Otis Redding Got The Feeling
James Brown He Got The Feeling
Oh, I Love Good Music
I Love –
