In een geheel uitverkocht Tolhuis werd het 40-jarig verjaardagsfeest van de Biggles Big Band uitbundig gevierd. Zowel bij de muzikanten als bij het publiek was de glimlach aan het eind van de avond niet meer van het gezicht te blazen. Een kort verslag gelardeerd met beeldmateriaal.
Biggles Breaks the Silence
Aan het begin van de feestelijke Kazoo-avond met de Biggles Big band wilde dirigent en oprichter Adrie Braat wel even uitleggen waar de naam van de band vandaan kwam.
Al pingpongend met een aantal andere muzikanten, kwam één van hen, zijnde een groot fan van de Biggles-pockets uit de jaren 40, met de naam Biggles Big Band. Zijn uitleg was simpel: vliegenier Captain Biggles bereikte altijd het onbereikbare en met het oprichten van deze Big Band reikten ze ook verder dan ze mogelijk achtten. De glazen werden gevuld en de naam werd beklonken.
Biggles-pockets uit de jaren 40 ‘Special Air detective’.
En nu, veertig jaren en vele bezettingen later mochten we getuige zijn van een fantastisch jubileum-optreden van de Biggles Big Band en konden we horen en zien dat deze band nog lang niet uitgespeeld is.
Vanaf de eerste tonen van de vaste openingstune ‘I Can’t Stop Loving You’ werden we getrakteerd op een avond met niets dan hoogtepunten uit het swing-tijdperk. Adrie Braat, in prachtig oranje pak, haalde het beste uit de muzikanten.
De eerste vocalist van de avond was Oscar Rodenburg. In zijn prachtige driedelige jaren 30-kostuum verwende hij ons eerst met Dean Martin’s ‘Ain’t That A Kick in the Head’. Daarna stapte hij zonder eindige moeite over op Duits om ‘Mack the Knive’ in de originele Brecht/Weil-uitvoering te brengen.
Al vele jaren maakt de Biggles Big Band elk jaar, heel bijzonder, een tour door Thailand. Om deze relatie met Thailand te vieren had de band een verrassing in petto. Aan het einde van de eerste set bracht de Thaise zangeres Pink Triwises twee nummers met een Thaise twist. Een mooi eerbetoon aan een zeer bijzondere band van de Biggles Big Band met Thailand.
Biggles Tribute Band
Na een korte pauze was het podium voor de Biggles Tribute Band, bestaande uit oud-Biggles-leden. Ze waren de dag ervoor voor het eerst samen gekomen om te repeteren. Meer hadden ze schijnbaar niet nodig om onder leiding van dirigent Leon van Mil en pianist Leo Bouwmeester een superstrakke swingende set neer te zetten.
En als je dan ook nog trombonist TS Galloway in je band hebt zitten, die met Count Basie de hele wereld heeft rondgetoerd, dan weet je dat het goed zit. Count keek uit de jazz-hemel naar beneden en zag dat dat het meer dan goed was. Iedereen zat op het puntje van de stoel, met open mond. Wat een verzameling muzikale klasse zat daar bij elkaar.
Het slotakkoord van de feestelijke avond was voor de huidige Biggles Big Band. Na een heerlijke versie van Quincy Jones’ ‘Soul Bossa Nova’ was het tijd voor de andere twee gastzangers.
Marcel Fokker kreeg iedereen mee met ‘I’ve Got You Under My Skin’ en ‘Buena Sera Senorina’ en daarna bezong Clara Bakker haar ‘Shiny Stockings’ en haalde ze Peggy Lee in het Tolhuis met ‘Why Don’t You Do Right’.
Oscar Rodenburg nam ons vervolgens mee naar Frankrijk met ‘La Mer’, het zomerse nummer van Charles Trenet om vervolgens zonder enige moeite over te schakelen naar het Italiaans voor het nummer ‘Meglio Stasera’ van Henry Mancini. Een Duo-lingo talencursus van Oscar op heerlijk swingende muziek.
Natuurlijk moest er nog een toegift komen. De stemming in het Tolhuis werd nog beter met Glen Miller’s ‘In the Mood’ en als laatste bezongen Oscar en Marcel samen hoe de Biggles Big Band het veertig jaar had volgehouden: we did it ‘My Way’.
Wat een verjaardagsfeest! Laten we hopen dat we niet weer 10 jaar moeten wachten voordat we de Biggles Big Band weer in Club Kazoo mogen begroeten!
Volledige setlist Biggles Big Band
Volledige setlist Reunion Band
